Ptaszki zaświrgoliły, słoneczko zaświeciło, wiosna się rozkręciła. Poczułam chęć zmiany, odpuszczenia w ten weekend sprzątania, prania, gotowania i pozostałego -ania. Szybko zrobiłam przegląd potrzeb (1,2,3). Okazało się, że najbardziej potrzebowałam… wyjść na rower. Odłożyłam wszystkie pilne i mniej pilne sprawy na bok. Wypoczywać też trzeba umieć (jak naucza pewna blogerka), a po tygodniowym kołowrocie w pracy, rower wydawał się wspaniałą alternatywą. Wyciągnęłam moje cudo z piwnicy. Przetarłam szmatką. Odświeżyłam także rewelacyjną, ale potwornie drogą markową  stylizację rowerzystki m.in. spódnico-spodenki z pieluchą, dzięki której po wielu kilometrach na rowerze nie chodzę tydzień okrakiem (chodzę tylko trzy dni). Zakup nadszarpnął mi kieszeń na tyle, że kolejny miesiąc żywiłam się trawą z parku…